Yana Pavlova Rosa Damascena De beroemdste oliehoudende roos ter wereld. Deze rozenkoningin staat bekend om zijn delicate geur en wordt commercieel geoogst voor rozenolie die wordt gebruikt in parfums en cosmetica, zoals rozenwater. De bloembladen zijn ook eetbaar, worden gebruikt om voedsel op smaak te brengen, als garnering en als kruidenthee. Rosa Damascena groeit typisch tot 2.2 meter hoog, de stelen zijn dicht bewapend met stevige, gebogen stekels en stijve haren. De rozen zijn licht tot matig roze tot lichtrood van kleur. Volgens de legende werd een machtige heerser in het Romeinse rijk verliefd op een lang, mooi meisje in Damascus. Bij zijn terugkeer in de landen van het Oost-Romeinse rijk, wijdt hij haar de mooiste bloem in zijn tuin, en dit was Rosa Damascena. Bulgarije is de meest productieve producent van rozenolie ter wereld en Rosa Damascena neemt jaarlijks 60% -70% van de geproduceerde olie in. De Bulgaarse stad Kazanlak wordt al duizenden jaren bewoond. De meeste historici gaan ervan uit dat de teelt van de 'Kazanlak-roos', zoals Rosa Damascena in die regio wordt genoemd. Naar verluidt worden er sinds de Romeinse tijd rozen in het gebied verbouwd. Het wordt gekweekt voor commercieel gebruik in een gebied in de buurt van Kazanlak genaamd The Rose Valley. Het distillaat van deze rozen wordt 'Bulgarian Rose Oil' genoemd. Rosa Damascena wordt gebruikt bij het koken als smaakstof of specerij in de Balkan, Perzische, Indiase en Midden-Oosterse keuken. Rozenwater wordt vaak op vleesgerechten gestrooid, terwijl rozenpoeder aan sauzen wordt toegevoegd. Kip met roos is een populair gerecht in de Perzische keuken. Hele bloemen of bloembladen worden ook gebruikt in de kruidenthee. Het meest populaire gebruik is echter het op smaak brengen van desserts zoals ijs, jam, baklava, rijstpudding, yoghurt. Eeuwenlang heeft Rosa Damascena schoonheid en liefde gesymboliseerd en kwam het in de westerse tijd voor tijdens de Renaissance. Het werd het meest gebruikt in desserts en is nog steeds een smaak in traditionele desserts zoals marsepein of turrón

Rozen Tulpen Amsterdam

Damascene stond op

De beroemdste oliehoudende roos ter wereld. Deze rozenkoningin staat bekend om zijn delicate geur en wordt commercieel geoogst voor rozenolie die wordt gebruikt in parfums en cosmetica, zoals rozenwater. De bloembladen zijn ook eetbaar, worden gebruikt om voedsel op smaak te brengen, als garnering en als kruidenthee.

Rosa Damascena groeit typisch tot 2.2 meter hoog, de stelen zijn dicht bewapend met stevige, gebogen stekels en stijve haren. De rozen zijn licht tot matig roze tot lichtrood van kleur.

De legende zegt dat een machtige heerser in het Romeinse rijk verliefd werd op een lang, mooi meisje in Damascus. Bij zijn terugkeer in de landen van het Oost-Romeinse rijk, wijdt hij haar de mooiste bloem in zijn tuin, en dit was Rosa Damascena.

Bulgarije is de meest productieve producent van rozenolie ter wereld en Rosa Damascena neemt jaarlijks 60% -70% van de geproduceerde olie in.

De Bulgaarse stad Kazanlak wordt al duizenden jaren bewoond. De meeste historici gaan ervan uit dat de teelt van de "Kazanlak-roos", zoals Rosa Damascena in die regio wordt genoemd. Naar verluidt worden er sinds de Romeinse tijd rozen in het gebied verbouwd.

Het wordt gekweekt voor commercieel gebruik in een gebied in de buurt van Kazanlak genaamd The Rose Valley. Het distillaat van deze rozen wordt "Bulgarian Rose Oil" genoemd.

Rosa Damascena wordt gebruikt bij het koken als smaakstof of specerij in de Balkan, Perzische, Indiase en Midden-Oosterse keuken. Rozenwater wordt vaak op vleesgerechten gestrooid, terwijl rozenpoeder aan sauzen wordt toegevoegd.

Kip met roos is een populair gerecht in de Perzische keuken. Hele bloemen of bloembladen worden ook gebruikt in de kruidenthee. Het meest populaire gebruik is echter het op smaak brengen van desserts zoals ijs, jam, baklava, rijstpudding, yoghurt.

Eeuwenlang heeft Rosa Damascena schoonheid en liefde gesymboliseerd en kwam het in de westerse tijd voor tijdens de Renaissance. Het werd het meest gebruikt in desserts en is nog steeds een smaak in traditionele desserts zoals marsepein of turrón