Eerste thee in Nederland

“Een lekker kopje thee”?

We zijn het erover eens dat een kopje thee in Nederland een moment is om te ontspannen en wat tijd voor jezelf of je dierbaren te nemen. Nederlanders drinken de hele dag door thee en gedurende het grootste deel van het jaar is warme kop thee altijd welkom. Thee is nu een onvermijdelijk onderdeel van ons dagelijks leven, maar hier is hoe de essentiële drank de Nederlandse kust bereikte.

Een van de eerste Europese verslagen over thee komt van de beroemde Marco Polo in 1285. Hij beschrijft hoe Kublai Khan, de keizer van Mongolië en de Yuan-dynastie, winst over theehandel belastte. 

In 1557 vestigde Portugal een handelshaven in Macau, en het woord van de Chinese drank "chá" verspreidde zich snel, maar er is geen bewijs dat ze monsters mee naar huis namen. 

Al tot het begin van de zeventiende eeuw bracht een schip van de Verenigde Oost-Indische Compagnie de eerste groene theebladeren vanuit China naar Amsterdam. Ja, Nederland was het eerste land in Europa dat thee introduceerde.

Tot de achttiende eeuw was thee alleen Nederlands. Het eerste officieel geregistreerde handelscontract voor de invoer van theelading is van 1606 (Osaka naar Amsterdam). Ter referentie: het vroegste record voor theehandel in Groot-Brittannië is 1658. 

De drank werd snel populair onder de Amsterdamse hogere kringen. Thee werd voor het eerst verkocht in apotheken en binnen een paar jaar verspreidden theehuizen zich over alle grote steden.

De omvangrijke Nederlandse vloot van de handelsbedrijven slaagde erin het monopolie van de theemarkt te vestigen en marinebases en handelsstations in Azië op te zetten. Nederland was ook de eerste die porselein verscheepte vanuit China en ontwikkelde zijn eigen Delfts keramiek.

De Nederlandse dominantie werd verzekerd door de Karel II van Engeland, die krachtig tegen thee was. Hij verbood de verkoop ervan in particuliere huizen, op de merkwaardige gronden om opruiing tegen te gaan en ultrahoge belastingen op te leggen in zijn land.

Gedurende die tijd werd het theeblad-classificatiesysteem geïntroduceerd, dat is het proces van het evalueren van producten op basis van de kwaliteit en conditie van theebladeren. De hoogste soorten thee worden "sinaasappelpekoe" genoemd, en de laagste "stof", die worden voornamelijk bepaald door blad heelheid en grootte.

Een blijvende erfenis van de Nederlandse theemarkerleiders tot op de dag van vandaag is "oranje pekoe". “Oranje” heeft niets te maken met kleur of oranje fruit. De algemene consensus is dat het verwijst naar het Huis Oranje-Nassau, de heersende familie van Nederland en dat het door handelaren en telers werd gebruikt om een ​​kwaliteitscertificering van het Koninklijk Besluit te impliceren. De beste thee, met “orange pekoe” classificatie, was altijd gereserveerd voor de koninklijke familie

In die tijd floreerde de theehandel, en vele bedrijven werden opgericht, zoals Douwe Egberts. Het bedrijf vindt zijn oorsprong in De Witte Os, een algemene kruidenierswinkel die Egbert Douwes in 1753 in Joure, Nederland, vond.

Aan het begin van de achttiende eeuw werd het drinken van thee een sociaal ritueel. Thee was een dagelijkse drank geworden die door een groot deel van de Nederlandse bevolking werd gedronken. Het Nederlandse woord voor thee is "thee" en een uitnodiging voor vrienden, familie en buren is "kopje thee?" , "een kopje thee?"